نمود ، لازم است در سجود منحنى شود علاوهء از آن مقدار كه در ركوع منحنى شد ، تا فرق بين انحناى ركوعى و سجودى حاصل شود . و اما هرگاه در اين صورت اين فرد كامل ركوع را اختيار ننمود ، خواه اقتصار نموده باشد به فرد أدنى يا نه ، ظاهر اين است كه در انحناء سجودى لازم است علاوه از آن مقدار كه در ركوع به عمل آورده باشد به نحوى كه فرق ما بين دو انحناء حاصل شود ، ظاهر اين است علاوه از اين مقدار بر او لازم نبوده باشد ، وجه آن در مطالع الانوار مبين است . مجملا انحناء از براى سجود به قدر مقدور در اين صورت لازم نيست ، چنانچه در قسم اول نيز چنين بود ، بلكه قدر لازم همان قدر است كه صادق باشد انحناى سجود أخفض بوده از انحناى ركوعى . و اما هرگاه فرض شود كه متمكن نيست علاوه از انحنايى كه فرد كامل ركوع به آن تحقق مىشود ، آيا در اين صورت در حق اين جايز است كه در ركوع اختيار آن فرد نمايد يا خير ، بلكه فرد ادناى ركوع در اين صورت در حق او متعين است ، در اين اشكال است احتياط مقتضى اين است كه در انحناى ركوعى اقتصار نمايد به فرد ادنى ، يعنى به فرد كامل برساند ، اگر چه حكم به تعيين اين و عدم تجويز فرد كامل ممكن نيست ، لكن رعايت احتياط در أمثال مقام از محسنات أهل ايمان است . مبحث هفتم در بيان كيفيت جلوس مصلى است در نماز نشسته بدان كه مذكور شد در صورت عدم قدرت بر قيام در نماز ، مصلى عدول مى